خيال تو

      تقدیم به سبزینه ها هستی

         کبوتر حجاز

آنشب زمین شکست و سراسر نیاز شد

در زیر پای مرد خدا جانماز شد

کعبه خودش میان جماعت به صف نشست

آمد امــام قبلـه و وقـت نمـاز شد

دریاچه های آتش بتها فرو نشست

باران گرفت و خاک زمین دلنواز شد

کم کم نگاه رود به دریا رسیده بود

چون پستی و بلندی دنیا تراز شد

هر جا که که بود لات و هبل لال می نمود

وقتی زبان معجزه نور باز شد

آئینه ای که قد خدا ایستاده بود

پا بر زمین نهاد و زمین سرفراز شد

دیگر خدا برای زمین نامه می نوشت

با آن کبوتری که رسول حجاز شد